Pilavcı Yahya Baba, II.Bâyezid Han zamanında, Edirne Bâyezid Külliyesi’nin aşçılarından biridir. Arkadaşları hoşaf, kebap, sebze, bakliyat pişirir.
Ama onun ihtisası pilavdır.
Mübarek işe girişti mi, ibadet ettiğini sanırsınız.
,%20Karatay,%20Konya%20-%203.jpg)
Bedreddin Gevhertaş Türbesi, Konya’nın Merkez Karatay İlçesi'nde Selim Sultan Mahallesi Selim Sultan Caddesi üzerinde, Ulu Irmak’tan Karaaslan’a giderken yolun solunda bulunmaktadır.
Eyvanlı türbeler grubundan olan eserin büyük bölümü yıkılmış olsa da kuzey duvarının bir kısmıyla alt katı günümüze gelebildiği için planı ve formu belirlenebilmektedir.
"Gönenli Mehmet Efendi" Kitap Kapağı
Ömrü boyunca hep camiden camiye koşan ve peşinde de hep kendisini takip eden bir cemaat seli taşıyan Gönenli Hoca, Kur'an okuyarak başlarmış vaazlanna daima.
Önce Kur'an'la yoğuruyor cemaati, sonra tekbirler, tesbihler, salâvatlar ve münâcaatlarla iyice mayaladıktan sonra konuşmaya geçermiş.
%20Minare%20Camii,%20Aksaray%20-%201.jpg)
Ahmed Ağa'nın dünürü İshak Serdaroğlu anlatıyor:
Ahmed Ağa'nın oğlu rahmetlik Zekeriya bizim damat olurdu.
Şimdi anlatacağım olayı rahmetli Zekeriya anlatmıştı bana.
Bir gün Konya'dan meşhur Doktor Deli Ahmed Bey gelmiş Ahmed Ağa'ya.
Benî İsrail zamanında salih bir kimsenin üç tane oğlu varmış.
Bir gün o zat ağır hastalanır ve artık hayatından ümid kesilince büyük oğlu, küçük kardeşlerini çağırır ve:
-Ey kardeşlerim, babamızın epeyce malı var.
Fakat bugün kendisinin hizmeti ise ağırdır.
"Müslüman öylesine derli toplu ve temiz olmalı ki, helâya bile girip çıksa, oraya bir Müslümanın girip çıktığı belli olmalı.
Gönenli Hoca herkese, ama özellikle de -ister kendi kursundan olsun, ister başka kurslardan- Kur'an okuyan, hafızlığa çalışan, talim dersleri alan talebelere hep kol kanat geriyor ve günlük harçlık veriyor ya!..
Bu taraklarda bezi olmayan gününü gün edici eyyamcı ham mollaları fitneye düşürüyor bu durum.
Bir gün böyle birisi, tanıdığı zengin çocuğu bir talebeye:
-Gönenli Hoca para dağıtıyor boyuna talebelere!
Zengin fakir ayırır mı bilemem.
Uzun seneler boyunca İstanbul'da yaşayıp aslen Konyalı olan ve Konyalılığından hiç bir şey kaybetmeyen Ali Olgunçelik, Hacı Veyis Zâde ile olan bir hatırasını şöyle anlatıyor:
Bir gün ben bir tuzak kurdum, dükkânda farelere, elektirikli.
Başedemedim başka türlü.
Bir hafta içinde yetmiş tane filân fare öldürdüm elektirikle.
Fakat bir ay filân da hasta yattım.
