Patlıcandan Kıymetli Gelen Zevk

Hacı Veyiszâde Mustafa Kurucu Hazretleri

Hacı Veyiszâde Mustafa Kurucu Efendi, bir gün pazardan patlıcan getirir eve.
Hanımı itiraz eder; "patlıcana ihtiyaç yoktu, niçin aldın" der.

Hacı Veyiszâde Mustafa Kurucu'yu Anlatan Çalışmalar

1 - Hacı Veyiszâde Hoca'nın vefat ettiği yıllarda, Mehmet Ali Beştav bir kitapçık kaleme almış,

2 - Sonra, Mustafa M. Tığlıoğlu, Konya İlahiyat da okurken bir mezuniyet tezi hazırlamış. 
Beştav'ın kitapçığından epey geniş bir çalışma bu. 
Bu tez, Konya İlahiyat Fakültesi Kütübhanesinde, Tezler bölümünde 441 numarada kayıtlı.

Çelik gibi hafız olmayın, demir gibi hafız olun!

Diyanet İşleri Başkanlığı Din İşleri Yüksek Kurulu Eski Üyesi ve Diyanet İşleri Başkanlığı Eğitim Merkez Konya Şubesi Müdürü Dr.Ahmet Baltacı Hacı Veyiszâde Hoca'yı anlatıyor:

İlkokul ve Kur'an Kursuna gittiğim yıllarda komşularımızdan merhum Kazım Akyollu bisikletle Hoca Efendinin camiine teravih kılmaya giderdi. 
Hoca Efendi O zaman Piri Mehmet Paşa Camii'nde görevli idi ve teravihleri hatimle kıldırıyordu. 
Hoca efendinin iyi bir hafız olduğunu o zaman öğrendim. 
Yanıldığını ve arkadan fethedildiğini hatırlamıyorum. 

Senin yazın da benimkine benzermiş!

Diyanet İşleri Başkanlığı Din İşleri Yüksek Kurulu Eski Üyesi ve Diyanet İşleri Başkanlığı Eğitim Merkez Konya Şubesi Müdürü Dr.Ahmet Baltacı Hacı Veyiszâde Hoca'yı anlatıyor:

Hoca Efendinin pek güzel latifeleri de vardı. 
Bir gün yazısını beğenmediği bir arkadaşa; 
"Senin yazın da benimkine benzermiş." dedi ve şu şiiri yazdırdı:

Hacı Veyis Efendi; Dimdik Bir İnsan!

Hoca Efendi'nin muhterem pederleri Hacı Veyis Efendi çok dik bir insanmış. 
Esneklik tarafi pek yokmuş yani... 
Yalanın dolanın caiz hale geldiği çok zor anlarda bile, açık, net ve dosdoğru olmaktan katiyyen ayrılmazmış. 

Ahiret trenine bindik gidiyoruz!

 Ziraattan emekli Nuri Eser anlatıyor:

Vefatından bir hafta filân önceydi. 
Namazı kıldık, kapıdan çıkarken: 
-Biz âhiret trenine bindik gidiyoruz! dedi. 

Hacı Veyiszâde'nin Hasreti

Devlet Bakanlığı müşavirlerinden emekli Diyanet İşleri Başkan Yardımcısı, İslâm Ansiklopedisi eski genel müdürü, Konya İlahiyat Fakültesi Öğretim Görevlisi Ahmet Gürtaş Hoca, Hacı Veyiszâde Hoca'yı anlatıyor:

Hacı Veyiszâde Hocamız, bir ara derse gelemeyecek kadar rahatsızlanmıştı. 
Yazmam gereken bazı yazılar için beni çağırtmıştı. 
İmamet ve hitabet görevini yaptığı Aziziye Camii'ne yakın yerde, eski Matbaacılar içinde, Sultan Selim Camii eski müezzinlerinden, damadı Süleyman Ağabeyin evinde istirahat halinde iken ziyaretine gittim. 
Odaya girdim. 

Karıştır da tart şunu!

Hacı Veyiszâde Hoca Efendi bir gün, hem bakkallık hem manavlık yapan Hacı Arif Ağa'nın dükkanına uğramış.
Selamdan sonra Hoca Efendi, devamlı boynuna takdığı yağlığını çıkarmış: 
Şuna bir kaç kilo meyve tartiver! demiş.

Yâ Rabbî, bu Arab şairi elini galdırdı, sen virmezsen o indirmez!

Dellal Pazarı'nda Halı-Kilim ticareti yapan Hasan Altun Hoca anlatıyor:

Hacı Veyiszâde Hocamız derste, sınıfta, bişiy sorar, sonra; Sen! Sen! Sen!.. diye hızla cevap ister... 
Eğer anında cevap çıkmazsa, cevabı kendisi sögleyiverirdi. 
Sorunun cevapsız kalmasına tahammül edemezdi.

Hacı Veyiszâde Hoca Efendi'nin Keskin Zekâsı

Diyanet İşleri Başkanlığı Din İşleri Yüksek Kurulu Eski Üyesi ve Diyanet İşleri Başkanlığı Eğitim Merkez Konya Şubesi Müdürü Dr.Ahmet Baltacı Hacı Veyiszâde Hoca'yı anlatıyor:

Hacı Veyiszâde Hoca Efendi'nin keskin bir zekâsı vardı. 
İmam- Hatip Okulunda bize derse gelen hocaların en yaşlılarından idi. 

Ülen hay ayı! Bülbül çanağı gibi ne bunlar!

Diyanet İşleri Başkanlığı Din İşleri Yüksek Kurulu Eski Üyesi ve Diyanet İşleri Başkanlığı Eğitim Merkez Konya Şubesi Müdürü Dr.Ahmet Baltacı Hacı Veyiszâde Hoca'yı anlatıyor:

Öğrencilik yıllarımızda Tahtatepen Demirci Mescidi'nde İmam-Hatip olarak görevliyim. 
Camide namazda hatim yaptık. 
Cemaatle, Hoca efendiyi duasına çağıralım diye kararlaştırdık. 
Hoca Efendi hiç kimseyi kırmadığı gibi bizi de kırmadı, davetimizi kabul etti. 
Yatsı namazından sonra hepimizi mesrur eden bir konuşma yaptı, arkasından da dua etti. 
Duadan sonra komşular evlerine buyur ettilerse de mazeret beyan etti. 
O arada göncülerden Süleyman ağabey, Hoca efendinin kahveyi çok sevdiğini bildiği için hemen gidip kahve pişirtmiş, bir tepsi içinde getirdi, Hoca efendiye ve misafirlere ikram etti.

Elleri neden pütür pütürmüş?

Arif Etik Hoca anlatıyor:

Bir kış günü, Hacı Veyis Efendi'nin elini öptüm. 
Elleri pütür pütürdü. 
Sebebini sordum. 

Hacı Veyiszâde'nin Hz.Peygambere Olan Muhabbeti

Diyanet İşleri Başkanlığı Din İşleri Yüksek Kurulu Eski Üyesi ve Diyanet İşleri Başkanlığı Eğitim Merkez Konya Şubesi Müdürü Dr.Ahmet Baltacı Hacı Veyiszâde Hoca'yı anlatıyor:

Hz.Peygambere olan sevgisine nihayet yoktu. 

Onun ismini doğrudan ağzına almaktan haya ederdi:

Bu memleketin Hızırları olun siz!

Bir hafta sonu tatilinde, Konya İmam Hatib Okulu'ndan bir grub öğrenci Lâdikli Ahmed Ağa'nın ziyaretine gitmişlerdi.
Ahmed Ağa, kerâmeti açık bir veliydi. 
Kendisini ziyarete gelen öğrencilere Konya ve civarında, hatta Türkiye'de bulunamayan bir çok şey ikram etmişti.
İkram edilen şeylerin çoğunun ismini bile bilmiyorlardı öğrenciler. 
Sordular Ahmed Ağa'ya:
-Ahmed Ağa, nerden buluyon sen bunları?
Ahmed Ağa'nın ıkınıp sıkınma adeti yoktu, rahat bir insandı:
-Nerden bulacağım oğlum, Hızır Aleyhisselâm getiriyor!

Hacı Veyiszâde'deki Sahabe Sevgisi

Diyanet İşleri Başkanlığı Din İşleri Yüksek Kurulu Eski Üyesi ve Diyanet İşleri Başkanlığı Eğitim Merkez Konya Şubesi Müdürü Dr.Ahmet Baltacı Hacı Veyiszâde Hoca'yı anlatıyor:

Peygamber Efendimizin yakınları, ehl-i beyti, ashabı ve onları seven bütün mü'minler, Hoca Efendi'nin en yakınları idi. 
Onlarla ilgili iyi haberleri anlatırken neşeden uçarcasına anlatır, üzülecek durumları anlatırken o hadise şu anda olmuş gibi üzüntü duyar, onların düşmanlarına kızar ve bu kızgınlığını da bazı kelimelerle belli ederdi. 
Ashab-ı Kiram arasındaki akrabalık bağlarını zamanında en iyi bilen o idi.

En büyük bahtiyarlık!

Fahri Kulu Efendi'nin Torunlarından Ahmet Ziya Kulu anlatıyor:

Kocaşlı kalender bir adam sabah çayına davet etmiş dedemi (Fahri Efendi'yi).
Beraber gidiyoruz amma... 
Hiç yol yolak belli değil, zırıl zırıl yağmur yağmış... 
Ben onbeş onaltı yaşında filandım işte.
O zamanlar daha cadde kaldırım düzeni filan diye de bişiy yok.
Öğle zırıl zırıl gidiyoruz. 

Aman daireyi geniş tutun!

Fahri Kulu Efendi'nin torunlarından Halit Ballı anlatıyor:

Dedem (Fahri Efendi) etrafına sık sık şöyle söylermiş: 
"Aman daireyi geniş tutun! 
Çocukları, gençleri İslâm'dan soğutmayın! 

Parmak hasta olduğunda kesilir mi?

Taşkentli Fahri Kulu Efendi'nin Torunlarından Ahmet Ziya Kulu anlatıyor:

Babam bir gün dedemi epey bir üzmüş. 
Geçmiş gün gaari ne yaptıysa... 
Dayım dedeme çok saygılıydı. 

Hacı Veyiszâde Hoca Efendinin Kelimelerdeki Nezaketi

Diyanet İşleri Başkanlığı Din İşleri Yüksek Kurulu Eski Üyesi ve Diyanet İşleri Başkanlığı Eğitim Merkez Konya Şubesi Müdürü Dr.Ahmet Baltacı Hacı Veyiszâde Hoca'yı anlatıyor:

Bilhassa bir bayramda, bir merasim sonrası elini öpen her insana farklı dua edişine, aynı duayı tekrar etmeden yenilerini söyleyişine hayran olmamak elde değildi.
Gençlere (Hafız ol, hoca ol, âlim ol, âmil ol, âbid ol, vs vs), ihtiyarlara (Hafız babası ol, hoca babası ol, kâmil ol vs vs) gibi dualar ederdi.

Anah, bugün de sabah namazına kalkamadıydık!

Manifaturacı İsmail Gedik anlatıyor:

Şimdi şu caddeden gidiyordum. -Aziziye ile Ka- Camii arasındaki caddelerden biri bu cad- de- Çocuktum.
Aşşağı yukarı oniki onüç yaşlarındayım işte!
Hoca Efendi ile karşılaşıverdik orada! 
İçimden: "Anah, bugün de sabah namazına kalkamadıydık!" diyorum.