Borcumuz Ne Kadar?

Cihan Padişahı Kanuni Sultan Süleyman (1495-1566), çıktığı bir av partisinde şiddetli bir yağmura yakalanır. 
Bunun arkasından başlayan soğuk rüzgar üzerine Padişah ve beraberindekiler bir köy evine sığınıp köylünün yaktığı ateş etrafına toplanırlar. 
Sultan Süleyman, keyifle ilave eder:
-Şu yaktığın ateş bin altın eder.

Hasta tabibe, çocuk öğretmene düşmanlık yaparsa.....

Hasta tabibe düşman olursa ve çocuk öğretmene düşmanlık yaparsa, 
Gerçekte kendi canlarının yol kesicileridirler; kendi akıl ve canlarının yolunu kesmişlerdir.
Çamaşırcı güneşe öfkelenirse, balık suya öfkelenirse,
Sen birine bak, kimin ziyanı olur? Sonuçta kim, bununla bahtsız olur?
Hak, seni çirkin yüzlü yaratırsa sakın, hem çirkin yüzlü ve hem de çirkin huylu olma.

Şehzâde Bâyezîd'i Ceylanı Vurmaktan Men Eden Sebep

Seyyid İbrahim (Mevlânâ Seyyid İbrahim)'in babası Sadrüddin Muhammed bin Hüseyin, birgün Şehzade Bâyezîd Han ile sohbet ederlerken, bir ara ona, ava çıkmak hususunda aşırı davranmamasını, hatta ava hiç çıkmamasını tavsiye etmişti. 
Bâyezîd Han bu söze uyarak birkaç gün ava gitmedi ise de, yine bir gün av için hazırlanıp, avlanma yerine gitti. 
Av esnasında Şehzade'nin hizmetçileri ve maiyetindekiler, buldukları av hayvanını onun bulunduğu tarafa doğru sürerlerdi. 

Düğün Alayı

Yavuz Selim'in Şah İsmail ile Çaldıran'da yaptığı savaşın hatıraları hâlâ insanların zihinlerinde. 

İsmail'in savaş meydanında bırakıp kaçtığı güzeller güzeli Taçlı Hatun, sırf Şah'ı tahkir için, çiçek bozuğu bir yüze sahip olan Tacizade Cafer Çelebi ile evliliğinin yükünü çekmekte.
Kanuni, İran-Osmanlı ilişkileri belki düzelir umuduyla Şah'ın elçisi İmamkulu Han'ı kabul edecekti. 

Elçi büyük bir ihtişam ve tantana içinde Üsküdar'a ulaştı. 

Şemsi Paşa kendisine mihmandarlık yapıyordu. 

İlk görüşmeden sonra atbaşı ilerlemekteydiler.

Kürtlerin Babası

Bu satırlar ona neden “Kürtlerin Babası” denildiğini yeterince gösteriyor olmalıdır. 

Ancak en ziyade konuşma hakkı kendisinin değil midir? 

Öyleyse Abdülhamid konuşsun, biz dinleyelim:

Ey Hasta Kişi! Takdirim Vardır; Sebep Yoktur!

Letafetin sudan olmadığını bil; bağışlayıcı yaratıcının bağışından başka bir şey değildir.
Havayı ve ateşi aşağılık yaparsa ve dikeni gülden ileri geçirirse,
Hüküm verendir ve Allah dilediğini yapar, o derdin kendisinden deva oluşturur.
Yeryüzünü ve suyu yüceltirse, gökyüzünün yolunu ayakla yürünmüş yapar. 
Öyleyse, "Dilediğini aziz eder" kesin oldu; topraktan olana, "Kanatlarını aç" dedi. 
Ateşten olana dedi: "Git, iblis ol; aldatmanla toprağın yedinci kat altına gir. 
Toprak Âdemoğlu! Sen Süha yıldızının üzerine git. Ey ateşten iblis! Toprağa kadar git.

Kim daha şanslı?

Amerikalı meşhur yazar Ernest Hemingway, bir davette çok sıkıldığından bir köşeye çekilmişti. 
Yazarın konuşmalardan ve davetlilerden sıkıldığını tahmin eden bir hanım onun yanına giderek: 
-Ah, Mr. Hemingway! Burada sizden başka konuşulacak kimse yok, demiş.

Devlet İtibarı

Keçecizade Fuat Paşa, Sultan Abdülaziz'in meşhur Paris seyahatinde onun yaveri ve tercümanı olarak vazife yapmaktaydı. 

Birkaç lisan konuşur, şiirden anlar, sözü bilir, devlet protokolü ve beynelmilel münasebetlerde uzman zeki birisiydi. 

Zafer Destekçisi Allah Olmayan!

Zafer destekçisi Allah olmayan kişiye kedi, aslan görünürse vay haline!

Önder Akla Danışmak!

Sonunda pişmanlığın olmaması için işlerde danışmak vaciptir.
Ümmet, "Kime danışalım?" dedi. Peygamberler "Önder akla" dedi.

Batı ile doğu arasını gezdim...

Bir gün bir dânişmend, kâdı yardımcısı gelerek Lütfullah Efendiye intisab edip talebe oldu. 
Zâhiren onun üstünlüğünü kabûl ettiği halde, içinden kerâmet sâhibi olduğunu kabullenmedi. 
Bir gece yarısından sonra Lütfullah Efendi dânişmendin odasının kapısını vurdu ve; 
"Kalk abdest al, mescide gidelim" buyurdu. 

Dânişmend kalkıp abdest aldı ve Lütfullah Efendiyi tâkib ederek mescide vardı. 
Lütfullah Efendi bir köşede namaza durdu. 
Dânişmend de bir kenarda namaz kılmaya başladı. 

Ayaklarını uzatmış, ellerini değil!

İbrahim Paşa, Şam'da bulunduğu bir gün, Emeviyye Camii'ne girdi. 

O sırada içerde Şam'ın büyük alimi Şeyh Saîd el-Halebî (rh.), cemaate ders anlatıyordu. 

İbrahim Paşa gelip Şeyh Saîd'in yanına oturdu.
Ayaklarını uzatmış olan Şeyh, Paşa gelmesine rağmen hiç aldırış etmedi. 

Bu vaziyet İbrahim Paşa'yı çok kızdırdı ve hemen camiden ayrıldı.

280 - Dehşetli Bir Asırda İnsanın En Büyük Mes'elesi

Kıymetli Kardeşlerim!
Böyle dehşetli bir asırda insanın en büyük mes'elesi; İmanı kurtarmak veya kaybetmek davasıdır...

279 - Mâdem dünyanız ağlıyor ve hayatınız acılaştı.....

Mâdem dünyanız ağlıyor ve hayatınız acılaştı...
Çalışınız; âhiretiniz dahi ağlamasın, ve hayât-ı bâkiyeniz gülsün tatlılaşsın!

274 - Şeriat gelirse bir adamın ikinci karısı olurdunuz kızlar!