Seyyid İbrahim (Mevlânâ Seyyid İbrahim)'in babası Sadrüddin Muhammed bin Hüseyin, birgün Şehzade Bâyezîd Han ile sohbet ederlerken, bir ara ona, ava çıkmak hususunda aşırı davranmamasını, hatta ava hiç çıkmamasını tavsiye etmişti.
Bâyezîd Han bu söze uyarak birkaç gün ava gitmedi ise de, yine bir gün av için hazırlanıp, avlanma yerine gitti.
Av esnasında Şehzade'nin hizmetçileri ve maiyetindekiler, buldukları av hayvanını onun bulunduğu tarafa doğru sürerlerdi.
Bir gün bir dânişmend, kâdı yardımcısı gelerek Lütfullah Efendiye intisab edip talebe oldu.
Zâhiren onun üstünlüğünü kabûl ettiği halde, içinden kerâmet sâhibi olduğunu kabullenmedi.
Bir gece yarısından sonra Lütfullah Efendi dânişmendin odasının kapısını vurdu ve;
"Kalk abdest al, mescide gidelim" buyurdu.
Dânişmend kalkıp abdest aldı ve Lütfullah Efendiyi tâkib ederek mescide vardı.
Lütfullah Efendi bir köşede namaza durdu.
Dânişmend de bir kenarda namaz kılmaya başladı.
Lütfullah Efendi (El-Evvel), 15.asırda Anadolu'da yetişen velilerindendir.
Emir Sultan Hazretlerinin üçüncü halifesidir.
Fakih Abdullah Efendi isminde bir zatın oğludur.
Doğum tarihi bilinmemektedir.
Karaman'da doğdu.
1488 senesinde Bursa'da vefat etti.
İbrahim Efendi (Mevlânâ Seyyid İbrahim), 15 ve 16. asırlarda Anadolu'da yetişen İslam alimlerinden ve evliyanın büyüklerindendir.
İsmi, Mevlânâ Seyyid İbrahim bin Muhammed bin Hüseyin bin Ali el-Horasanî olup, Mevlânâ Seyyid İbrahim adı ile tanınır.
Ayrıca Emir Efendi diye de bilinir.
Babası Horasan diyarının ileri gelenlerinden Sadrüddin Muhammed isminde bir zat olup, Anadolu'ya gelerek, Amasya yakınında bulunan Yenice ismindeki köyde yerleşmişti.
O köyde bulunan büyük bir zaviyede talebe okuturdu.
İbrahim Efendi bu köyde dünyaya geldi.
Doğum tarihi bilinmemektedir.
Ebapuş-i Veli Hazretleri, Anadolu evliyasındandır.
İsmi Bali Mehmed Çelebi olup, Bali Sultan olarak da bilinir.
Germiyan şehzadelerinden Hızır Paşa'nın oğludur.
Dedesi Süleyman Şah, Hz.Mevlânâ Celaleddin-i Rûmi'nin oğlu Sultan Veled'in kızı Mutahhara Sultan ile evli olduğundan, soyu Hz.Mevlânâ Hazretlerine ulaşır.
Babası ona, saltanat elbisesi yerine tarikat abası giydiği için "Abapuş-i Veli" lakabını vermiştir.
Bir zaman ticaret için bir miktar pirinç satın alıp, Bursa'da Yeni Han'daki bir ambara koydum.
Bir müddet sonra gidip kontrol ettim.
Fakat ne göreyim, pirincin tamamı böceklenmiş.
Pirinci bu halde görür görmez çok üzüldüm.
Handan üzgün bir halde çıkarken Eskici Mehmed Dede'yi kapı önünde oturur gördüm.
Eskici Mehmed Dede bana yönelerek:
-Emir Molla bizden tarafa bak. Bize pilav gönder, dedi.
İbrahim Efendi (Mevlânâ Seyyid İbrahim)'in babası Muhammed Efendi, keramet sahibi, çok yüksek bir veli idi.
Rivayet edilir ki, ömrünün sonlarına doğru Seyyid Muhammed Efendi'nin gözleri zayıflayıp, görme duyusu kaybolmuştu.
Birgün, o zaman daha genç yaşta bulunan oğlu Seyyid İbrahim ile beraber otururlarken, birden oğluna hitaben;
-Ey gözümün nuru evladım, başını açma.
Çünkü hava soğuktur, üşürsün, dedi.
Zamanında bulunan haddini bilmez bir kimse, İbrahim Efendi (Mevlânâ Seyyid İbrahim) Hazretleri'ne dil uzatıp gıybetini yapar, hakkında uygun olmayan şeyler söylerdi.
Bu kimsenin yaptıkları, söyledikleri, defalarca Seyyid İbrahim'e haber verildiği halde, o bir cevap vermeyip hep sükut eder ve sabrederdi.
Emîr Sultan Hazretleri Bursa'ya gelirken, Karaman diyârına uğradı.
Fakîh Abdullah Efendi isminde âlim bir zâtın evinde misâfir oldu.
Fakîh Abdullah Efendi, büyük velî Emir Sultan hazretlerine pek çok ikrâmlarda bulundu.
İkrâmlardan sonra sohbete geçildi.
Muhammed Karsî Hazretleri ömrünü Allah Teâlâ'nın dinine hizmetle geçirdi.
Çocukları da salih kimseler idiler.
Vefatlarından yedi yıl kadar geçtikten sonra oğullarından biri vefat etti.
Onu babalarının kabri yanına defnetmek istediler.
Kabri açtıklarında, toprak çöktü ve Muhammed Karsî Hazretlerinin mübarek vücudu taptaze ortaya çıktı.
Yalnız mübarek beyni biraz çökmüş bir haldeydi.
Muhammed Karsî Hazretleri zamanında Kars'ta Şeyh Kemal isminde hal ehli geçinir biri vardı.
Çok kimse onun etrafında toplanmıştı.
Kendisi de bu halini beğenir, kibirlenirdi.
Ayrıca Muhammed Karsî Hazretleri hakkında iyi konuşmaz dedikodusunu yapardı ve; "Hiç batinî, kalbiî ilimle zahirî ilim bir araya gelir mi?" diyerek evliyalık hallerine inanmazdı.
Beyzâde Efendi uzun zamandır arzulayıp da muhtelif sebeplerle yapamadığı hac ziyareti için hazırlıklara başlar.
Bu sefer oğlu Bahâeddin Efendi ve hacda hizmetlerini görecek evdeki yardımcısı Emin Efendi'yi de yanına alır.
Para harcama işini oğlu Bahâeddin Efendi’ye havale etmiştir.
Selmân-ı Fârisî'nin Hanımı anlatıyor:
Vefatına yakın bana:
-Evde biraz misk olacak, onu suya koy ve başımın etrafına saç, insan ve cin olmayan kimseler (melekler) yanıma geleceklerdir, dedi.
Akçeşseddin Hazretleri, 1390 senesinde Şam'da doğdu.
Küçük yaşta Kur'an-ı Kerim'i ezberledi.
Yedi yaşında babası ile Anadolu'ya gelip Amasya'nın Kavak nahiyesine yerleşti.
Bir süre sonra babası vefat etti.
Şam ulemasından ve o beldenin ileri gelenlerinden olan Bekrizade Halil Efendi İstanbul'da ilim tahsili yapıp kadı olmuştu.
Hz. Ebu Bekir'in neslinden olduğu için Bekrizade denmekle meşhur olan bu zat şöyle nakletmiştir:
Şeyh Murad-ı Münzavî Efendi Hazretleri İstanbul'da Hz.Eyyub el-Ensari'nin türbesi civarında ikamet ederdi.
Dergâhında bereketli sohbetleriyle insanlara feyz saçardı.
Ben de devamlı ziyaretine gider, sohbetini dinlemekle şereflenirdim.
Her varışımda benim Hz.Ebu Bekir soyundan olmam sebebiyle iltifat ve ikramda bulunurdu.
Adeti üzere kahve ve tatlı ikram eder ve bu ikramı her defasında yapardı.
Bazen de kendine mahsus macun gibi olan ferahlatıcı bir çeşit tatlıdan ikram edilmesini emrederek, çok yakın ve samimi iltifatta bulunurdu.
Yûsuf Bin Esbât Hazretleri'ne göre Allah'ın dostlarına şu üç şey verilmiştir.
Bunlar:
Ali Semerkandî Hazretleri, bulunduğu bölgeye ilk geldiği günlerde, köylülerin sığırlarını otlatacak çobanları yoktu.
Arıyorlardı, fakat çobanlığa kimse yanaşmıyordu.
Ali Semerkandî Hazretleri'nin de büyüklüğünü anlamış değillerdi.
İnsanların bu sıkıntısını gören Ali Semerkandî onlara:
-Sığırlarınızı otlatabilirim.
Bu işten dolayı sizden ücret talep etmiyorum, buyurdu.
Dünyada Allah için tevazu edin.
Dünyada tevazu sahibi olanları Allah Teâlâ kıyamet günü yüceltir.
Allah müminin hastalığını ona keffaret yapar ve günahlarının affina sebep olur.
Fâsığın hastalığı ise, sahibi tarafından bağlanan devenin hali gibidir.
Daha sonra salındığından niçin bağlandığını ve neden salındığını bilmez.
Selmân-ı Fârisî
İbrahim Efendi (Mevlânâ Seyyid İbrahim)'in babası Muhammed bin Hüseyin, o zamanlar Amasya'da valiydi.
Şehzade Bâyezîd Han ile çok iyi görüşüp sohbet ederlerdi.
Aralarında baba-oğul gibi münasebet vardı.
