İncitme Cânânı / Alvarlı Efe Hazretleri

Cânânı incitme cânâ tendeki cânın incinir
Kimseye renc etme cânâ dürr ü mercânın incinir

Hâtır-şikest olma amân söyleme bir ferde yamân
İncidirsen halkı hemân femde zebânın incinir

İstemez / Alvarlı Efe Hazretleri

Derdin sana dermândır
Özge dermân istemez
Cennet-i cân îmândır
Kasr-ı cinân istemez

Huddâm-ı nisâ oldu ricâl!

Bir meşreb-i mest ile görüş şâm u seherde 
Def-i gam içün bâde-keş ol kalma kederde

Elvân nakşına sakın aldanma fenânın 
Zarf-ı zeherin âdeme her kâri haterde

Nanay oynarlar/Alvarlı Efe Hazretleri

El elden üzülmüş, yar elden gitmiş,
Humeka-yı zaman nanay oynarlar.
Kurb-ı kıyamettir, tarih de bitmiş,
Humeka-yı zaman nanay oynarlar.

Ben tacı görsem de tanımam!

İbrahim Çiftçi anlatıyor:

Kore'de iken yaralanıp Jopanya'da Tokyo hastanesine gitmiştim. 
1953'te Japonya'daydım. 
Japonya' da bir Türk mahallesi var. 
Buraya bir ikindi vakti namaz kılmaya gitmiştim. 
Adresini daha evvel almıştım. 

Yâr Şikâr Olmaz / Alvarlı Efe Hazretleri

Bahr-i mehabbetde gavvâs olanlar 
Elvân-ı eşyâya nazardâr olmaz 
Feyz-i mehabbeti kalbde bulanlar 
Asla masivâdan haberdâr olmaz 

Kapının arkasındaki genç, buraya gelir misin?

Talib Koyunoğlu anlatıyor:

Rahmetli babam Alvarlı Efe Hazretleri'ni evimize davet etmişti. 
Etrafında birçok bağlısıyla birlikte geldiler. 
Baş köşeye hazret, etrafına da hürmetkârları oturdu.
Tabii Erzurum âdetine göre bana da kapının arkası düştü. 
Elim göbeğimde hazır vaziyette birinin bir ihtiyacı olur düşüncesiyle bekliyorum.
Evvelâ bir zikir yaptılar. 
Hazret dua etti. 
Ama nasıl dua? 
Bana öyle geldi ki, Allahü Teâlâ karşısında da, gözüyle görüyor, ondan böylesine cân-ı gönülden yalvarıyor, yüreği kopuyor.

Mevlâ Neler Eyler/Alvarlı Efe Hazretleri

Seyreyle güzel Kudret-i Mevlâ neler eyler…
Allah’a sığın Adl-i Teâlâ neler eyler…

Elbet yürütür fermanını Kadir-u Kayyum…
Herkese lâyık Sırr-ı Tecellâ neler eyler…

Tüküreyim Senin Romatizmana!

Emekli Astsubay Tevfik Akbulut anlatıyor:

Erzurum'dayız.
Efe Hazretleri öğle yemeğini bizim evde yemişlerdi.
Hâne-i Saâdetlerine giderlerken kapıda faytona bindiklerinde babama hitaben:
-Sadi, sen de bu faytona bin, diye iltifatta bulundu. 

Asıl senin iyi bir tabibe ihtiyacın var!

Mehmet Metin anlatıyor:

Alvarlı Efe Hazretleri'nin yanına çok kimseler gelirdi. 
Allah rahmet eylesin, eski müftü Solakzâde Sâdık Efendi'yi orada çok görürdüm.
Önceden biraz muhalifmiş anladığıma göre.
Ama sonradan Efe Hazretleri'ne sık sık gelirdi.
Birkaç rahatsızlığı olduğu için Efendi Hazretleri'nin yanına ne zaman iyi bir doktor bulsa alır getirirdi. 
Dolayısıyla Sadık Hoca Efendi'yi orada çok görürdük. 

Gitti / Alvarlı Efe Hazretleri

Sefinem gark oldu dert deryâsına
Sahrâ-yı sînemi sel aldı gitti
Hasret-keş olmuştur dil Leylâsı'na
Bülbül-teg zârımı gül aldı gitti

Eski Müftü Solakzâde Sâdık Efendi'nin Rüyası

Mehmet Metin anlatıyor:

Alvarlı Efe Hazretleri'nin kendisinin de müftülere, hocalara karşı çok büyük saygısı vardı. 
Gelen olursa toplanır etrafını uyarır, din adamlarına saygı gösterirdi. 
Allah rahmet eylesin, eski müftü Solakzâde Sâdık Efendi'yi orada çok görürdüm.
Önceden biraz muhalifmiş anladığıma göre.

Güzellikle gitmezsen, rüya ile getirirler!

Mehmet Tekin anlatıyor.

Alvarlı Efe Hazretleri'ni tanımam şöyle oldu. 
İlk astsubay çıktığım zaman, kur'a çektik. 
Erzurum çıktı, çok üzüldüm. 
Bütün gönlüm İstanbul, Ankara gibi hareketli şehirlerdi. 
Ve yaşantım, o gün o şekilde idi. 
Kendim tamamen bu dünyanın içerisine kapılmış vaziyette idim. 
Dolayısıyla hareketli şehirlere tayin olmayı istiyordum. 
Kader bizi Erzurum'a tayin etti. 

Nutk-i Şerîf/Alvarlı Efe Hazretleri

Ey nefs-i bedter bes değil midir
Bu kadar kibr ü 'inâdın senin
Yüz yere koymak hoş değil midir
Kara taş mıdır bünyâdın senin

Şimdi anladınız mı niçin böyle yaptığımı?

Ilıcalı Hacı Zeki Efendi anlatıyor:

Bir Cuma Lala Paşa Camii'ne gittim. 
Erzurum Müftüsü Osman Bektaş Hoca Efendi de vaaz ediyordu. 
O sırada Müftü Efendi mihrabtan kalktı, koştu. 

Oğul kalk hastaneye git, İnşâallah Cenâb-ı Hak kurtarmıştır!

Mehmet Tekin anlatıyor:
Nur içinde yatsın, rahmetlik ilk hanımım vardı ve ilk çocuğuma hamileydi. 
Doğum biraz müşkül olacaktı. 
Erzurum'da Mareşal Fevzi Çakmak Hastanesine getirdim. 
Ben oraya köyden Efe Hazretleri'ne koştum. 
Toplantı halindeydiler, bir şey diyemedim. 
Rahmeti Seyfeddin Efendi Hazretleri:
-Hayrola bir telaşın mı var? diye sordu.
Ben böyle böyle anlattım. 
O da:
-Biz söyleyelim, dedi.
-Bizim uşağın hanımı doğum yapacakmış, hastaneye kaldırmışlar falan, dedi. 

Elini kaldırdı, dua etti ve dedi ki:
-Oğul kalk hastaneye git, İnşâallah Cenâb-ı Hak kurtarmıştır, dedi. 

Gittik baktık, tam o dua saatinde bir oğlum olmuş. 
20-25 dakika hastaneye varmıştım ve dediler ki:
-20-25 dakika önce bir oğlun oldu. 

Bir ara Efe Hazretleri:
-Bizim uşak geldi mi, dedi.
-Geldi, dediler.
-Oğlum gel bakayım, ne oldu?
-Duanız bereketine Cenab-ı Hak bir oğlan lütfetti. 
-Tamam, Elhamdülillah, dedi.
-İsmini ne verdiniz? diye sordu.
-Ne emrederseniz o olacak.
-Ben Sadi isimlerini çok severim, sen de Muhammed ismini çok seversin.
Muhammed Sadi olsun.
Ama diyeceksiniz ki, "Muhammed oğlu Muhammed Sadi olur mu?"
Olur, hatta bir oğlan olsa, tekrar Muhammed koysan, sünnet üstüne sünnet işlersin, dedi. 

Daha sonra bir oğlum daha oldu.
Onun adını da Muhammed Lütfi -Efe Hazretleri'nin adını" koyduk, Elhamdulillah.

• Alvarlı Efe Hazretleri, Ahmet Ersöz; s.92.

Yarısı oldu mu?

Eski Çat Müftüsü Halis Hoca anlatıyor:
Alvarlı Efe Hazretleri ile 1939'da tanıştım. 
Yanında devamlı kalmadım ama mütemadiyen 15 sene yanına uğrardım. 
İlk yanına gittiğimde şu kerameti görmüştüm: 

Yâ Rabbî, ne yaptım ki, bunu bana revâ gördün?

Ali Hoca şunları anlatıyor:

Birgün Efe Can ile sofraya oturduk. 
Elini yemeğe uzatmadı, kalktı ve öbür odaya geçti. 
Mahdumları Hâce Seyfeddin Efendi, Efe Can'ın yanına gittiğinde seccadede dua ederek ağladığına şahid olur:
-Yâ Rabbî, ne yaptım ki, bunu bana revâ gördün?

Terbiyesizlik etmeyin!.. Herkes yoluna!!!

Zamanın birinde kara kış, Erzurum'un ilçelerinden Pasinler ovasında esip savuruyordu.
Her taraf gibi Dinarkom Köyü de karlar altındaydı. 
Atın üstünde bir adam, uzun yoldan geliyordu, üşümüştü.
Tütün kaçakçısı idi bu adam.
Köy köy dolaşır, tütün satardı.
Altındaki at da zorlanmaya başlamıştı, ayakları ikide bir kara saplanıyordu. 
Adam atından indi, atın üstündeki şişkin yük heybesinden bir şişe çıkardı.
"Kanyak"tı bu. 
Adam serkeşin biriydi. 
Kan yapar, bedeni ısıtır, diyerek şişeyi kafasına dikti. 
Tütün kaçakçısı, köyün bir kaç kilometre ötesinde karla buzla boğuşurken, Dinarkom köylülerinin hemen hemen tamamı, o gün ziyâretlerine gelen Vehbi Efe'nin huzurunda hilâl olmuşlardı.
O sırada, Dinarkom'da, bir evin düğün bayram odasında zikir fikir demleyen Vehbi Efe'yle, köyün bir kaç kilometre ötesindeki tütün kaçakçısı arasında esrarengiz bir şey oldu.
Tütün kaçakçısı adamın etrafını, aç kurtlar sarmıştı. 
İşte tam o sırada, Vehbi Efe, sohbetin akışı içinde, sanki orada bulunanlara öfkelenmiş gibi ayağa fırlayarak:
-Terbiyesizlik etmeyin!.. Herkes yoluna!.. diye gürlemiş ve tekrar oturmuştu.

Hocam, kusura bakma kitabı ters verdim!

Emekli Astsubay Tevfik Akbulut Vehbi Efendi'yi anlatıyor:

Alvarlı Efe Hazretleri'nin kardeşi Hâce Mahmud Vehbi Efendi gönül fethetmede çok muhteşemdi. 
Çok hasta olduğu bir esnada tedavi için gelmiş ve bize misafir olmuştu. 
Akşam beraber kaldığımız bir esnada gündüz mevzusu olan bir kitabı istedi. 
Hemen koşup getirdim.